Dziś coś dla zwolenników wolności i nieskrępowania, także w ogrodniczym wymiarze. Bowiem żywopłot wcale nie musi być cięty do sznurka według ścisłego, rocznego harmonogramu. Jeże i ptaki spokojnie się w nim rozgoszczą, bez obaw, że w porze obiadowej ktoś przytnie im ogon sekatorem nożycowym. Zachowanie swobodnego pokroju krzewów sprawia, że uzyskujemy pełną naturalnego uroku przesłonę.

ZASTOSOWANIE ŻYWOPŁOTÓW SWOBODNYCH

Oczywiście żywopłoty w formie nieskrępowanej niekoniecznie wpisują się na przykład w formalne ogródki w stylu angielskim – ale już w ogrody krajobrazowe angielskie jak najbardziej, gdzie z użyciem planowanych nasadzeń tworzymy sielskie pejzaże, mające wyglądać tak, jakby każda roślina pojawiła się spontanicznie w idealnej formie, ilości i miejscu. Kiedy jeszcze warto zdecydować się na swobodne żywopłoty?

w pasach, gdzie zależy nam na przesłonięciu się od drogi, nieestetycznego widoku, zaglądającego sąsiada etc. a gdzie dostęp w celu regularnego formowania były utrudniony np. skarpa, wąski przesmyk, osuwisko
w pobliżu zbiorników wodnych, by zabezpieczyć ich brzeg i stworzyć malowniczą barierę strefy przybrzeżnej
w granicach działki, gdzie chcielibyśmy uzyskać efekt łagodnego przejścia w sąsiadujące tereny np. leśne, łąkowe tzw. kontynuacja zarośli
w celu zatracenia geometryczności poprzez umieszczenie swobodnych grup żywopłotowych np. w częściach narożnych, formując miękkie, faliste linie, maskujące granice projektowanego terenu
by rozbić zbyt duży teren na mniejsze, ogrodowe wnętrza o naturalnym charakterze – nie ciągniemy wtedy żywopłotów “od lewej do prawej”, ale urywamy odcinkowo, zachowując zielone przesmyki, furtki.

NISKIE I WYSOKIE

Żywopłot swobodny można sporadycznie formować, jeśli osiągnie zbyt duże gabaryty. Jednak prościej jest wybrać odpowiedni gatunek i odmianę, której docelowe rozmiary odpowiadają wyznaczonej mu funkcji:

wysoki > 3m : pęcherznice kalinolistne, forsycje, lilaki tureckie, kaliny, świdośliwy, berberys ottawski, pigwowiec okazały, derenie biały i świdwa, perukowce podolskie, irga pomarszczona i błyszcząca, żylistek szorstki, jaśminowiec wonny

średni ok. 1,5-2m : ligustry, tawuła Argutta, berberysy np. koreański, Thunberga ‘Erecta’, pigwowiec pośredni, żarnowce (krótkowieczne!), żylistek karbowany, złotolin, porzeczka alpejska i krwista np. ‘King Edward VII’

niski <1 : tawuły japońskie i brzozolistne, berberys Thunberga np. ‘Atropurpurea Nana’, forsycja “Maluch”, żylistek wysmukły, mahonia pospolita, pięciorniki krzewiaste, tawlina jarzębolistna.

Jeże i ptaki spokojnie się w nim rozgoszczą, bez obaw, że w porze obiadowej ktoś przytnie im ogon sekatorem nożycowym. Zachowanie swobodnego pokroju krzewów sprawia, że uzyskujemy pełną naturalnego uroku przesłonę.

NATURALNIE ŻYWOPŁOTOWE

Jeśli zależy nam na efekcie żywopłotu o formie wyglądającej bardziej… żywopłotowo, wybieramy krzewy o pokroju kolumnowym, wzniesionym, równowąskim – gdzie przeważają pędy wyprostowane, pionowe. Odmiany takich krzewów brzmią zazwyczaj: “Erecta”, “Columnaris”, “Stricta” i spotkamy je wśród gatunków typowo żywopłotowych, czyli cisów, berberysów, jałowców. Pokrój taki ma również irga błyszcząca czy żylistek.

CHĘTNI NA STANOWISKO…

Poza gustem kierujmy się przede wszystkim wymaganiami roślin odnośnie stanowiska. Bezpiecznie wybieramy spośród gatunków o szerokim spektrum tolerancji tj.: pęcherznice, lilaki, świdośliwy, derenie, tawuły japońskie, tawliny, irgi.

A na koniec gatunki do zadań specjalnych, czyli na żywopłoty swobodne na stanowisko:

podmokłe – derenie
suche – rokitnik, berberys
zacienione – mahonia, cisy
w sąsiedztwie dużych drzew – porzeczka alpejska
miejskie – irgi, ogniki, tawuły japońskie, gęstokwiatowe i Douglasa, lilaki
o kwaśnym podłożu – różaneczniki

Podobne wpisy